жижкэн хүн...

гээвгэнт хүүхэдтэй болмоор санагдаад...хаха хүсэл биелээд байхаар ахиад хүсэл гарч ирээд лайтайн гсн. энэ зун..зун ч гэж энэ жил ер нь өмнөх нэгэн хэвийн жилүүдийг бодвол адал явдлаар дүүрэн сонирхолтой л байлаа: төгссөнөөсөө хойш очиж чадаагүй мангар удсан хотдоо очиж оюутан цагийн найзуудтайгаа уулзсан. Явах асуудал ердөө л хэдхээн хоногийн дотор шийдэгдээд итгэж амжаагүй байтал оччоод буцаад ирсэн...материал явуулчихаад мартчихсан байсан сургалтын хариу ирж нэг сар сэтгэл хангалуун байж байгаад ирсэн. буцаад ажилдаа ороод хуучин горимдоо дасчихлаа...хувийн амьдрал ч бас зөндөө л үймээн бужигнаантай. гэтэл энэ бүхэн дунд хааяахан гэнэт нээг их хоосон мэдрэхийм. яг л өнөөдөр шиг...юу дутаад яагаад байнаа гэхээр тийм зүйл үгүй ч юм шиг...гэхдээ л. ирсэнээсээ хойш ном ч унших завдалгүй...уг нь Достоевскийн Записки из мертвого дома...Кафкагийн Шүүх ажиллагаа этэр хүлээж байгаа л д намайг. Нэг тийм хөндий..уудам сэтгэлтэй л сууж байна даа. Юун ч тухай бодмооргүй...тархиа ажиллуулмааргүй...ингээл байгаа л баймаар...гэтэл хүүхэд бас юучив дээ...аав нь хаанайн ингэхэд. Шунал аа гэж...шуналгүй бол амьдрал сонирхолгүй болчих байх даа...амьдралыг сонирхолтой болгохын тулд ч шунаад байгаа ч юм шиг...өнөөдрийн шунал бол жижкээн хүнэнцэр байлаа гэжжж. Заза Дом 2-гаа л үзэхээс дээ одоо.

Ойр зуурын л...

Сар гаран нэг тийм зохион байгуулалттай горимд амьдарчихсан чинь гэртээ ирчээд юу хийхээ ч мэдэхгүй, амьдрах эвээ олохгүй сонин маанаг болчдог байшт...ажлын талаар бүр ч ярилтгүй, сайн дураараа 7 хоног өөртөө чөлөө өгөөд тасалж байна...утас мутсаа салгаад сайхан таг болноо...тэгээд хийж бүтээж байгаа юм нь ердөө л унтах. унтаалайн, унтаалайн...ядарсийн бол уу, тэнд байхдаа шуугилдаж шаагилдаад анзаардаггүй ч байсан байж магад. Анх явахдаа...ёоооё нэг сар...хурдан дуусаасай ухааны юм бодоол хальт ярвайлттай очсон хүн чинь буцах хугацаа дөхөх тусам...мөч бүрийн "зураг авалт"-ыг тархиндаа шингээчих гээ л үзэж тарж байгаам даа. Билетээ 7 хоног сунгуулий ч гэж асууж үзэж байгаам даа, бүтээгүй л дээ...бүр авчихсан байсан, тэгээд цаг нь тулчихсан байсан болохоор. За байз юу үзэж хараваа гэхээр чинь зөндөө л юм байна дөө. Ер нь төр нь нэг тийм хатуу, дарангуйлсан ч юм шиг...дарга нартаа хүмүүс нь их долигнуур. Гэхдээ янз бүрийн салбарт бодлого хэрэгжүүлж байгаа энэ тэр нь авууштайм билээ...аягүй тийм нэг цэгцтэй, замбараатай, эмх журамтай санагдсан. Мэдээллийн технологи гээ л тэхэд чинь тэр салбарынхаа бодлогыг барьдаг төрийн том байгууллагатай, тэр чиглэлийнхээ шинэ төсөл энэ тэрийг төрөөс дэмжиж байгаа нь үнэн урамтай. Хамгийн сүүлд Open Source Implementation-аар харьцуулалт хийж танилцуулга хийх болоод...тэгсэн чинь Монголд энэ талаар ямар байгаа юу хийгдэж байгааг мэддэггүй яджаахад...НЭТ-ээс хайхаар тэр төрийн байгууллагуудын сайтууд нь хуучирчихсан, аль 2004 он энэ тэрийн юм ч байжаах шиг....явж явж МТ чиглэлийн хэдэн блогоос овоо юм олж авсан даа. За тэгээд дэд бүтэц энэ тэрийн хувьд юу ярихав дээ...хамаагүй хөгжилтэй. Үйлчилгээний салбар нь бас өөр...нэг газар ороход дуудуулаад ундууцуулаад байлгүй соёлтой аятайхан үйлчилнэ. Тамхи татах татахгүй газруудаа хүртэл заачихсан...хүмүүсийг ядаж хогоо битгий хаяасай, гудамжинд битий бие засаасай л гэж бодохын. За за больж үзий. Үндсэн сэдэвтээ орий.

Тэнд байхдаа унтахаасаа өмнө уншсаар байгаад Харуки Мураками-г дуусгасан. Өгүүллэгүүд нь их хөөрхөн юмаа..сонирхолтой. Нэг тийм ерөөсөө хичээгээгүй атал цаанаасаа л татаад байгаа мэт тийм мэдрэмж төрүүлсэн. Нээрэн мартсанаас Достоевскийн фэнтэй таарсан...нэг Афган залуу байсын...тэгээд нэг хоол моолны үеэр л хальт юм ярьж байгаад яагаад ч ном руу орчлоо доо...тэгсэн чинь Достоевскийн зохиолыг эх хэл дээр нь уншсан хүмүүс азтай гэсэн утгатай юм яриад...эгч тэнд аягүй маасайж суулаа шд, өө би эх хэл дээр нь уншдийшд хахаха. Хааяа хааяа хальт онгирох дуртай бас.